مقالات
بمناسبت رحلت پيامبر اکرم(ص)
تاریخ مقاله: 1398/07/30

 

بيست و هشتم صفر سالروز رحلت رسول مهرباني ها حضرت محمدبن عبدالله (ص) است که رسالتي بزرگ را از سوي خداوند متعال براي جهانيان به سرانجام رساند و رحلتش مسلمانان را درسوگ بزرگ قرار داد. محمد رسول الله (ص) با اخلاق الهي، کتاب قوانين بشريت به نام قرآن و سلسله امامت و ولايت را از نسل خود براي سعادتمندي مردم ارائه کرد تا خلق و خوي محمدي(ص) در جهان عطر آگين شود.

 

آن حضرت در روز هفده ربيع الاول عام الفيل مصادف با سالي که قوم فيل براي تخريب خانه کعبه و اشغال مکه به حجاز آمدند در دامان بانو

آمنه در شهر مقدس مکه ديده به جهان گشود.

ايشان بنابر روايات مشهور دو ماه بعد از رحلت پدرش عبدالله کوچکترين پسر عبدالمطلب متولد شد، به همين جهت او تحت سرپرستي جدش عبدالمطلب قرار گرفت و طبق رسوم بزرگان قريش به زني صحرانشين به نام حليمه سپرده شد.

 

پيامبر(ص) در سن پنج سالگي مادرش را نيز از دست داد و چهار سال بعد تحت کفالت جدش عبدالمطلب بسر برد و در سن 9 سالگي بعد از رحلت عبدالمطلب، به خانه عمويش ابوطالب آمد و سرپرستيش را عمو و همسر او فاطمه دختر اسد بن هاشم به عهده گرفتند.

 

پيامبر اکرم (ص)، اين گونه زندگي خويش را در دوره نوجواني آغاز کرد و به علت شهرتش به امين بودن و خصوصيات اخلاقي و رفتاري فردي و اجتماعي با بانوي مطهره حضرت خديجه (س) ازدواج کرد و دختري به نام زهرا(س) متولد شد که ادامه دهنده سلسله امامت و ولايت شد.

 

پيغمبر اکرم(ص) در 40 سالگي به نبوت مبعوث شد و 13سال در مکه مردم را به اسلام دعوت کرد و سختي ها و مشکلات فراوان متحمل شد، و در اين مدت گروهي زبده تربيت کرد و پس از آن به مدينه مهاجرت کرد.

 

پيامبر 10 سال در مدينه آزادانه دعوت و تبليغ و با نزول قرآن درس عملي از زندگي در صراط مستقيم را به مردم ارائه کرد.

 

ايشان ارزش هاي اخلاقي را بسيار ارج مي نهاد، خود در سيره عملي نمونه اي از فضايل اخلاقي و ارزش هاي والاي انساني بودند.

امام علي (ع) نيز درباره ويژگي هاي اخلاقي پيامبر در خطبه 105 نهج البلاغه مي فرمايد:' خداوند حضرت محمد(ص) را برانگيخت در حالي که گواه و بشارت دهنده و انذار کننده بود. بهترين مردم در دوران کودکي، نجيب ترين مردم در دوران سالمندي، پاک ترين پاکان از نظر خوي و اخلاق، بود.

 

پيامبر(ص) با ويژگي هاي رفتاري به مکارم الاخلاق در بين مردم شهرت يافت، آن چه در قرآن راجع به پاکي، صداقت و اخلاق مطرح شده، آينه تمام نماي آن را در سلوک، گفتار و اخلاق رسول الله (ص) مي توان مشاهده کرد.

 

پيامبر گرامي اسلام (ص) در مکتب الهي تحت تعليم و تربيت قرار گرفت او در هيچ مدرسه اي و نزد هيچ استادي درس نخوانده و خواندن و نوشتن را نياموخته بود، او از مکتب نوراني وحي و نبوت درس گرفت و در گسترش علوم الهي و اسلامي در بين مردم دورانش از هيچ کوششي دست نکشيد.

 

از اين طريق رسول اکرم (ص)، معارفي را به بشر عرضه کـرد کـه مانند آن پيش از اسلام سابقه نداشته است و آن چيزهايي که حضرت پيرامون مبداء و معاد و توحيد الهي و صفات و اسماي حسناي او و عـالم غـيـب و شـهادت و ملکوت و فرشتگان و لوح و قلم و عرش و کرسي بـيـان کردند، آخـريـن کـلام اسـت و بـرتـر از آن قابل تصور هم نخواهد بود.

 

رسـول اعـظـم (ص) با برخورداري از بهترين داشته هاي نفساني و دريـافـت عـالي تـريـن داده هـاي قـرآنـي بـه نـهـايـي تـريـن مـرتـبـت انـسـانـي نايل گشت بدين گونه در بعد عقيده و انديشه به توحيد ناب رسيد و همه هستي را پرتويي از وجـود حـق تـعـالي ديد که در آفرينش و اداره آن هيچ گونه شرکتي را بر نمي تابد.

 

پيامبر اسلام (ص) در راس جامعه با ساده زيستي به زندگي خود ادامه مي دادند ايشان بـه هـمـه ظـواهـر مـادي دنـيـا بـه ديـده حـقـارت نـگـريـسـت و هـرگـز دل بـر دنـيـا نبست و با هزينه کمترين توشه، بيشترين ره توشه آخرت را برگرفت.

 

اميرمومنان (ع ) در اين باره مي فرمايند: 'پيامبر بي آنکه بهره اي از دنيا ببرد آن را ترک کرد و پاک و بي آلايش رهسپار سراي آخرت شد. در زندگي سنگي روي سنگ ننهاد و هنگامي که رحـلت کـرد و بـه نـداي پروردگارش پاسخ گفت ، هيچ چيز نداشت .

 

 

حضرت علي (ع) در خطبه 109نهج البلاغه فرمودند: 'پيامبر دنيا را کوچک مي شمرد و در چشم ديگران آن را ناچيز جلوه مي داد. آن را خوار مي شمرد و در نزد ديگران خوار و بي مقدار معرّفي مي فرمود. او مي دانست که خداوند براي احترام به ارزش او دنيا را از او دور ساخت و آن را براي ناچيز بودنش به ديگران بخشيد. پيامبر(ص) از جان و دل به دنيا پشت کرد و ياد آن را در دلش ميراند. او دوست داشت زينتهاي دنيا از چشم او دور نگهداشته شود، تا از آن، لباس فاخري تهيّه نسازد، يا اقامت در آن را آرزو نکند.

 

 

رسول خدا(ص) داراي ويژگي هايي از جمله عـدالت، سـخـاوت، خـوش خـلقـي، ايـثـار و فداکاري، خدمت رساني به مردم، مهرباني، عفت و پاکدامني، مناعت، شجاعت، استقلال فکري و سياسي، آزادگي، عزت و کرامت، صداقت، احـتـرام بـه هـمـنوعان، غمخواري و دلسوزي و زندگي مسالمت آميز ديگري بود که باعث برتري نسبت به ديگران بود.

 

 

سرانجام پيامبر اسلام (ص) در 28 صفر در سن 63 سالگي، در مدينه رحلت کردند.

 

برگرفته از سايت ايرنا



 
نام و نام خانوادگی
پست الکترونیک
نظرات ، پیشنهادات ، انتقادات
   
     
 
عبارت مقابل را عینا در کادر زیر وارد کنید
  کد امنیتی